شنبه ۲۸ بهمن ۰۲

روانشناسي

مشاوره و روانشناسي

روانشناس مدرسه

۴۶ بازديد

نقش روانشناس مدرسه در اوتيسم چيست؟

روانشناسان مدرسه با پيشينه اي كه در رشد كودك، سلامت روان و رفتار دارند، مي توانند نقش كليدي در اوتيسم در محيط مدرسه ايفا كنند. آنها مي توانند مداخلات كليدي براي كمك به تشخيص، تشخيص، درمان و حمايت از كودكان مبتلا به اوتيسم ارائه دهند. آنها مي توانند در ارزيابي كودكاني كه اعتقاد بر اين است كه اوتيسم دارند كار كنند و همچنين مي توانند بينشي براي كودكاني كه رفتارهاي چالش برانگيز يا مشكلات آموزشي نشان مي دهند ارائه دهند تا در مورد اينكه آيا اوتيسم ممكن است يك عامل كمك كننده قبلاً شناسايي نشده باشد، بحث كنند.براي ارتباط با روانشناس كودك در تهران اينجا كليك كنيد

روانشناسان مدرسه همچنين با دانش آموزاني كه تشخيص اوتيسم دارند كار مي كنند تا ادغام آنها در مدرسه بهبود يابد. آنها مي توانند نيازهاي يادگيري ويژه كودكان مبتلا به اوتيسم را ارزيابي كنند و با كاركنان مدرسه همكاري كنند تا موانع آموزش اين دانش آموزان را برطرف كنند. اين ممكن است شامل كمك به كاركنان براي مقابله با رفتارهاي خاص يا مشاركت در ايجاد برنامه هاي يادگيري فردي باشد.

روانشناسان مدرسه نيز در ارزيابي اثربخشي اين طرح ها و مداخلات و تطبيق آنها در صورت لزوم مشاركت خواهند داشت.

روانشناسان مدرسه مي توانند يك پيوند مركزي بين كاركنان آموزشي، مديريت مدرسه، والدين و كودكان ايجاد كنند تا اطمينان حاصل شود كه نيازهاي يك كودك مبتلا به اوتيسم توسط سيستم مدرسه آنها برآورده شده است. روانشناسان مدرسه با توجه به ماهيت آموزش خود اين كمك و مداخله را بر اساس شواهد و تئوري علمي ارائه خواهند كرد.

نقش روانشناس مدرسه در قلدري چيست؟

روانشناسان مدرسه چندين نقش كليدي در مورد قلدري دارند. آنها به شدت به كودكاني كه تحت تأثير قلدري قرار گرفته اند مشاوره مي دهند. در اين نقش با كودك درگير مي شوند و با آنها در مورد قلدري و احساسي كه در كودك ايجاد مي كند صحبت مي كنند. هدف در اين زمينه اين است كه اطمينان حاصل شود كودكي كه مورد آزار و اذيت قرار مي گيرد مكاني امن دارد كه بتواند در مورد تجربيات خود صحبت كند و موضوع را دروني نكند.

روانشناس مدرسه نيز سپس براي ارزيابي كودكي كه رفتارهاي قلدري را نشان مي دهد، تلاش مي كند تا دلايل زمينه اي را ايجاد كند و در نهايت با آنها براي رسيدگي به مسائل همكاري كند. هدف اين كار كمك به كودك در هر مشكلي است و يافتن راه هايي براي جايگزيني رفتارهاي قلدرانه او با رفتارهاي مثبت تر.

روانشناسان مدرسه همچنين مي توانند به عنوان يك نقطه تماس براي والدين همه كودكان درگير عمل كنند و راهنمايي و مواد حمايتي را براي كمك به آنها براي مقابله مؤثر با وضعيت ارائه دهند.

دانش و تجربه روانشناسان مدرسه از رشد، روانشناسي و آموزش، آنها را در جايگاه منحصر به فردي قرار مي دهد تا در پيشگيري از قلدري نقش داشته باشند. آنها مي توانند بينش مفيدي در زمينه ايجاد كمپين ها و فعاليت هاي موثر ضد قلدري ارائه دهند و مي توانند در مورد تشويق تعاملات اجتماعي مثبت تر در سراسر محيط مدرسه توصيه كنند.

براي يك روانشناس مدرسه چه چيزي لازم است؟

موفقيت يك روانشناس مدرسه، البته به مهارت ها و توانايي هاي فرد بستگي دارد، اما چند عامل مشترك براي همه افراد در اين نقش وجود دارد كه به موفقيت آنها كمك مي كند:

  • قابليت نزديك شدن به جمعيت دانش آموزي – اول از همه يك روانشناس موفق مدرسه بايد فردي باشد كه دانش آموزان احساس كنند مي توانند با اطمينان در مورد طيف وسيعي از موضوعات با او صحبت كنند. آنها بايد احساس كنند كه با دقت به آنها گوش داده مي شود و نگراني هاي آنها جدي گرفته مي شود.
  • كار نزديك در مدرسه - روانشناسان مدرسه بايد از نزديك در داخل مدرسه كار كنند، آنها بايد بتوانند مسائل را براي خود شناسايي كنند و همچنين در هنگام مطرح شدن به نگراني هاي دانش آموزان واكنش نشان دهند.
  • تعامل با سهامداران كليدي مدرسه – و همچنين همكاري نزديك با دانش آموزان، روانشناسان مدرسه بايد بتوانند با ذينفعان بزرگسال مدرسه درگير شوند. اين مي تواند شامل معلمان، مديران و والدين باشد. آنها اغلب بايد مسائل مربوط به مدرسه را برجسته كنند، داشتن يك رابطه كاري خوب با اين سهامداران كليد اجراي استراتژي هايي است كه آنها احساس مي كنند مورد نياز هستند.
  • توانايي ايجاد مواد و كمپين‌هاي مناسب براي مخاطبان خاص خود - يك روانشناس مدرسه بايد بتواند زمينه‌هاي مورد نياز را در مدرسه خاص خود شناسايي كند و ابزارهايي را براي پاسخگويي مؤثر به اين نيازها بيابد يا توسعه دهد.
  • تفكر مستقل - با توجه به سلامت رواني و رشد دانش آموزان به عنوان تمركز اصلي آنها، يك روانشناس مدرسه بايد بتواند اهداف و دستور كار مدرسه را در نظر بگيرد اما به طور مستقل فكر كند تا اطمينان حاصل شود كه استراتژي هاي اصلي اجرا مي شوند. آنها همچنين بايد بتوانند اين موارد را به طور عيني مورد ارزيابي مجدد قرار دهند تا ببينند آيا مؤثر هستند يا خير.
  • سرمايه گذاري در موفقيت - براي اينكه خود واقعاً موفق باشد، يك روانشناس مدرسه بايد واقعاً مراقب موفقيت دانش آموزاني باشد كه با آنها درگير هستند و انگيزه آنها را بگيرد. اگر اين تمركز اصلي آنها باشد، موفقيت آنها بسيار محتمل تر است.

نشانه هاي اضطراب در كودكان خردسال چيست؟

۴۰ بازديد

كلينيك روانشناسي و روانپزشكي ويان-بخش مشاوره روانشناسي كودك

همانطور كه كودكان رشد مي كنند، مواد شيميايي مغز كه به تنظيم خلق و خو كمك مي كنند، به سرعت در حال تغيير هستند. به نوبه خود، نحوه تجربه كودكان اضطراب - احساسي كه با احساس تنش و نگراني تعريف مي شود - با افزايش سن تغيير مي كند.براي ارتباط با روانشناس كودك در تهران اينجا كليك كنيد

 اگرچه برخي از اضطراب ها از نظر رشدي انتظار مي رود، مانند اضطراب جدايي در كودكان نوپا، تداوم علائم اضطراب در كودك خردسال باعث نگراني است. جالب توجه است كه نزديك به 50 درصد از نوجوانان مضطرب قبل از 6 سالگي علائم اضطراب را نشان دادند[1].

علائم اضطراب در كودكان خردسال مي تواند جسمي، عاطفي يا هر دو باشد. علاوه بر نگراني ها و ترس ها، اختلالات اضطرابي مي تواند شامل علائمي مانند:

  • بي قراري يا خستگي
  • تنگي نفس
  • تهوع و استفراغ
  • گزگز دست و پا
  • گريه بيش از حد يا عصبانيت
  • "چسبيدن" فيزيكي يا عاطفي به مراقب
  • مشكلات خواب
  • تغييرات در اشتها
  • مشكل در تمركز
  • افت تحصيلي يا امتناع از تحصيل
  • افزايش تحريك پذيري

در بيمارانم، وقتي كودك در اكثر روزهاي هفته و براي چندين هفته متوالي علائم را نشان مي دهد، نگران اين هستم كه اضطراب ناسالم باشد. همچنين زماني كه اضطراب كودك بر كل خانواده تأثير مي گذارد، نگران مي شوم. در تجربه من، والدين كودكاني كه اضطراب قابل توجهي دارند، «راه رفتن روي پوسته تخم مرغ» را در اطراف فرزندشان توصيف مي كنند، بدون اينكه بدانند چه زماني احساسات بزرگ خانواده را به طور ناگهاني مختل مي كند.

س. چگونه اضطراب كودكي تشخيص داده مي شود؟

اختلالات اضطرابي دوران كودكي از طريق مصاحبه يا نظرسنجي با كودك و مراقبان او تشخيص داده مي شود. در صورت نياز، مربيان، ساير مراقبين يا اعضاي خانواده مي توانند بينش بيشتري ارائه دهند.

ارزيابي مي تواند توسط يكي از بسياري از ارائه دهندگان سلامت روان، از جمله روانشناسان كودك، درمانگران كودكان، مشاوران مدرسه، مشاوران كودكان در يك جامعه مذهبي و روانپزشكان كودك انجام شود. اگر مطمئن نيستيد از كجا شروع كنيد، با متخصص اطفال كودك خود مشورت كنيد.

هيچ آزمايش خون يا اسكن مغزي براي تشخيص اضطراب استفاده نمي شود. با اين حال، مشكلات سلامتي - مانند مشكلات تيروئيد، آريتمي (ريتم نامنظم ضربان قلب) يا آسم - ممكن است مانند اضطراب دوران كودكي به نظر برسد. در صورت نياز، متخصص اطفال مي‌تواند شما را از طريق آزمايش‌هاي اضافي راهنمايي كند.

ويژگي هاي روانشناس باليني چيست؟

۳۸ بازديد

يك روانشناس باليني بايد اين ويژگي ها را داشته باشد.

ارتباط دهنده خوب:

به عنوان يك درمانگر، شما بايد شنونده خوبي باشيد كه قادر به شنيدن آنچه كه مراجعان شما مي‌گويند و معني يا مشكل اساسي پشت كلمات و نشانه‌هاي غيركلامي آنها، مانند تماس چشمي و زبان بدن، را بشنود..براي ارتباط با دكتر روانشناس خوب در تهران اينجا كليك كنيد.

كنجكاو:

روانشناسان باليني مي‌خواهند بدانند چه چيزي باعث مي‌شود افراد تيك بزنند. هر مشتري متفاوت است، و پاسخ چگونگي كمك به هر فرد هميشه به آساني آشكار نيست. اغلب ارزيابي اوليه اولين فرصت براي سنجش وضعيت است، بنابراين روانشناسان باليني بايد بتوانند سؤالات روشنگري بپرسند و دنباله اطلاعات را دنبال كنند تا بهترين راه حل را براي آن فرد ارائه دهند.

خلاق :

از آنجايي كه هر مشتري يك چالش جديد و متفاوت را ارائه مي دهد، روانشناسان باليني بايد خلاقانه فكر كنند. شما مسئول ارائه راه حل ها، تكنيك ها و پيشنهادات جديد براي بهبود كيفيت زندگي مشتريان خود هستيد.

مطمئن :

وقتي زمان نشستن و برگزاري يك جلسه درماني با مشتري فرا مي رسد، روانشناس باليني بايد اعتماد به نفس و ظرفيت قوي براي خود انديشي داشته باشد.

پوست ضخيم:

روانشناسان باليني با طيف وسيعي از بيماران كار مي كنند، از افراد مبتلا به مشكلات ارتباطي گرفته تا مصرف كنندگان مواد گرفته تا افسرده ها و مبتلايان به بيماري هاي رواني شديد، مانند اسكيزوفرني و اختلال دوقطبي.

غير قضاوتي:

روانشناسان باليني نه تنها از مشتريان خود بدون قيد و شرط حمايت مي كنند، بلكه از ضعف يا عملكرد نادرست نيز انتقاد نمي كنند. چنين قضاوت هاي ارزشي اعتماد و توجه مشتريان شما را تضعيف مي كند و توصيه ها و خدمات شما را كمتر مؤثر مي كند. ناگفته نماند، اما هيچ درمانگري نبايد عليه مشتري با پيشينه يا ارزش‌هاي متفاوت تبعيض قائل شود - اگرچه براي برخي افراد، گفتن اين كار آسان‌تر از انجام آن است. شما بايد در تعهد خود براي عدم قضاوت نسبت به مشتريان خود ثابت قدم باشيد.

با انگيزه:

يك روانشناس باليني بايد دانش گسترده اي از مباني نظري، باليني و تجربي رشته خود داشته باشد.

همدلانه:

به عنوان يك درمانگر، بايد بتوانيد محيطي مراقبت، درك و توانمندسازي براي بيماران خود ارائه دهيد. شما بايد بتوانيد به استقلال و مسئوليت شخصي احترام بگذاريد و در عين حال به عنوان يك نيروي راهنما و تأييد كننده براي سلامت و رفاه آنها عمل كنيد. بايد بتوانيد خود را جاي آنها بگذاريد.

علاقه مند به علم:

به عنوان يك روانشناس باليني، از شما انتظار مي رود كه در تحقيقات خود شركت كنيد و در قبال آن پاسخگو باشيد، واقعيتي كه روانشناسان باليني را از ساير درمانگران جدا مي كند.


روانپزشكي عمومي

۸۸ بازديد

زندگي به عنوان يك روانپزشك عمومي 

براي موفقيت به دانش دقيق آناتومي، فارماكولوژي، فيزيولوژي و روانپزشكي و همچنين توانايي درك عوامل اجتماعي مؤثر بر سلامت روان بيمار  نياز داريد .براي ارتباط با روانپزشك خوب در تهران كليك كنيد

اختلالات رايج سلامت روان كه شما درمان مي كنيد عبارتند از: 

  • اختلالات خلقي مانند افسردگي و اختلال دوقطبي 
  • روان پريشي شامل اسكيزوفرني، اختلال اسكيزوافكتيو و اختلال دوقطبي با علائم روان پريشي 
  • اختلالات اشتها 
  • اختلالات اضطرابي و فوبيا 
  • اختلال وسواس فكري عملي 
  • سوء مصرف مواد مخدر و الكل، از جمله روان پريشي در ارتباط با مصرف مواد 
  • اختلال استرس پس از سانحه 
  • اختلالات ارگانيك مانند زوال عقل 
  • اختلالات شخصيتي 

براي موفقيت نقش شما، توانايي ايجاد يك اتحاد درماني مشترك با بيمار است. اين شامل كار شما به عنوان بخشي از يك تيم چند رشته اي از متخصصان مي شود. از شما انتظار مي رود كه با استفاده از مهارت هاي درماني خود براي مشاركت دادن بيمار و ايجاد يك مسير سازنده براي بهبودي، نقش رهبري را در ايجاد برنامه مديريت استراتژيك براي بيمار به عهده بگيريد. 

نقش شما متنوع و جذاب خواهد بود. شما بايد هم در رويكردهاي دارويي و هم در رويكردهاي غيردارويي مهارت بالايي داشته باشيد. درماني كه شما توصيه مي كنيد اغلب تركيبي از استفاده از دارو و مداخلات رواني و اجتماعي است.  

بيشتر كارهاي شما در يك محيط اجتماعي ارائه مي شود، اما شما همچنين كلينيك هاي بيمارستاني را اداره مي كنيد و از بيماران در بخش هاي بيمارستان و واحدهاي تخصصي مراقبت مي كنيد.  

چقدر مي توانم درآمد داشته باشم؟ 

هنگامي كه آموزش پايه خود را بعد از دانشكده پزشكي شروع كنيد، ابتدا حقوق دريافت خواهيد كرد . حقوق پايه از 29384 پوند تا 34012 پوند متغير است. هنگامي كه آموزش تخصصي خود را به عنوان يك روانپزشك عمومي استخدام شده توسط NHS شروع مي كنيد، مي توانيد انتظار داشته باشيد كه حداقل 40257 پوند حقوق دريافت كنيد كه مي تواند به عنوان مشاور بين 84559 پوند تا 114003 پوند افزايش يابد. 

در مورد مزايا چطور؟ 

  • يك تفاوت ايجاد كن 
  • كار منعطف و پاره وقت 
  • درآمد بالا در اوايل كار شما   
  • در هر كجاي دنيا كار كنيد   
  • طرح بازنشستگي عالي 
  • حق تعطيلات خوب 
  • تخفيف NHS در مغازه ها و رستوران ها 

مهارت هاي ضروري 

  • مهارت هاي ارتباطي عالي براي مديريت طيف گسترده اي از روابط با همكاران، بيماران و خانواده هاي آنها  
  • انعطاف پذيري عاطفي، خلق و خوي آرام و توانايي خوب كار كردن تحت فشار  
  • كار تيمي و ظرفيت رهبري تيم هاي چند رشته اي  
  • مهارت هاي حل مسئله و تشخيص  
  • توانايي سازماني برجسته و مهارت هاي تصميم گيري موثر  
  • مديريت زمان و منابع درجه يك به نفع بيماران  

شرايط ورود 

اولين قدم شما دانشكده پزشكي است. به طور معمول، شما به GCSE عالي و سه مدرك A يا A* در سطح A از جمله شيمي براي يك مدرك كارشناسي پنج ساله در پزشكي نياز داريد. بسياري از دانشكده هاي پزشكي نيز براي زيست شناسي درخواست مي كنند و برخي ديگر ممكن است به رياضيات يا فيزيك نياز داشته باشند.   

اگر قبلاً مدرك داريد، مي توانيد براي دوره فوق ليسانس چهار ساله در رشته پزشكي تحصيل كنيد.  

شما بايد يك مصاحبه و آزمون پذيرش را پشت سر بگذاريد. از شما خواسته مي شود كه نشان دهيد چگونه ارزش هاي NHS مانند شفقت و احترام را نشان مي دهيد.  

برخي از دانشكده هاي پزشكي به دنبال استخدام تركيبي از دانشجويان با زمينه ها و مناطق جغرافيايي مختلف هستند، بنابراين پيشينه تحصيلي و اقتصادي و شرايط خانوادگي شما مي تواند بخشي از درخواست شما در نظر گرفته شود. 

"درماني كه من انجام مي دهم تركيبي از دارو درماني و گفتار درماني مانند درمان شناختي رفتاري (CBT) است. بيماران اغلب مي گويند كه اين فرصت را پيدا مي كنند تا در مورد مسائل مربوط به سلامت روان خود با فردي كه بدون قضاوت گوش مي دهد صحبت كنند، چيزي است كه به آنها كمك مي كند تا اكثر."

 

شانس من براي شروع كار در روانپزشكي عمومي چقدر است؟ 

تقريباً 2724 روانپزشك عمومي در NHS انگلستان مشغول به كار هستند. در سال 2020، 174 درخواست براي 155 محل آموزش تخصصي وجود داشت. 

چگونه روانپزشك عمومي شويم 

پس از دانشكده پزشكي، به برنامه پايه دو ساله پولي ملحق خواهيد شد كه در آن در شش مكان در تنظيمات مختلف كار خواهيد كرد.  

پس از برنامه پايه خود، مي توانيد براي آموزش تخصصي پولي براي تبديل شدن به يك روانپزشك عمومي درخواست دهيد كه حداقل شش سال طول مي كشد.  

ممكن است بتوانيد به صورت پاره وقت تمرين كنيد، مثلاً به دلايل سلامتي يا اگر مسئوليت هاي خانوادگي يا مراقبتي داريد. 

شغلي به عنوان روانپزشكي عمومي مي تواند شما را به جايي برساند 

سه تخصص فرعي شناخته شده در روانپزشكي عمومي بزرگسالان وجود دارد: 

بهترين اسباب بازي براي كودكان چيست؟

۲۴ بازديد

نحوه انتخاب اسباب بازي ها و مواد براي حمايت از رشد كودكان

بچه بازي با بلوك

با شروع رسمي فصل خريد تعطيلات، بسياري از والدين، پدربزرگ ها و مادربزرگ ها، خاله ها و عموها در اين فكر هستند كه براي كودكان چه چيزي بخرند. قفسه‌هاي فروشگاه‌ها مملو از اسباب‌بازي‌هاي رنگارنگ و الكترونيكي است كه به‌شدت در تلويزيون به فروش مي‌رسد و مطمئناً توجه كودكان خردسال را به خود جلب مي‌كند. اما چه اسباب بازي هايي در آزمون زمان مقاومت مي كنند؟ كودكان بارها و بارها به چه چيزهايي باز خواهند گشت؟ چه اسباب بازي هايي به يادگيري و رشد كودكان كمك مي كند؟براي مشاوره با روانپزشك در تهران اينجا كليك كنيد.

توسعه دانشگاه ايالتي ميشيگان پنج دسته اصلي اسباب بازي ها و مواد زير را براي كودكان خردسال شما توصيه مي كند.

بلوك و اسباب بازي هاي ساختماني

مشخص شده است كه بازي بلوك باعث تحريك رشد مغز در تمام مناطق رشد مي شود. در واقع، در مطالعه "عملكرد بازي بلوك در ميان كودكان پيش دبستاني به عنوان يك پيش بيني كننده پيشرفت تحصيلي بعدي در رياضيات" منتشر شده در مجله تحقيقات در آموزش ابتدايي كودكي ، محققان ثابت كردند كودكاني كه در سن 3، 4 و 5 سالگي به طور منظم با بلوك بازي مي كنند. سال‌ها در رياضيات به‌ويژه جبر در مقطع راهنمايي بهتر عمل مي‌كنند.

بلوك‌هاي سرگرم‌كننده و مجموعه‌هاي ساختماني زيادي وجود دارد كه بايد در نظر بگيريد، از جمله بلوك‌هاي واحد چوبي بزرگ، بلوك‌هاي سبك تخته تخت، بلوك‌هاي چوبي كوچك، بلوك‌هايي كه به هم مي‌چسبند، بلوك‌هاي مقوايي بزرگ و مجموعه‌هاي ساختماني. بسياري از كودكان از اضافه كردن وسايلي مانند عروسك هاي كوچك، حيوانات، ماشين ها و وسايل ديگر به بازي بلوك خود لذت مي برند.

پازل و اسباب بازي هاي حل مسئله

پازل ها، مشابه بلوك ها، به طرق مختلف از رشد كودكان حمايت مي كنند. همانطور كه كودكان پازل ها را حل مي كنند، از مهارت هاي حل مسئله، هماهنگي دست و چشم، مهارت هاي حركتي ظريف، تشخيص شكل، حافظه، مهارت هاي آگاهي فضايي و غيره استفاده مي كنند.

كودكان نوپا ۲ تا ۳ ساله با پازل هاي چهار تا ۱۲ تكه بهترين عملكرد را خواهند داشت. كودكان پيش دبستاني 3، 4 و 5 ساله از پازل هاي پيچيده تري با 12 تا 20 قطعه يا بيشتر لذت خواهند برد. از ديگر اسباب بازي هاي اين دسته مي توان به اسباب بازي هايي با چفت، قفل، قلاب، دكمه، گيره و غيره براي دستكاري كودكان، بلوك هايي كه به هم متصل مي شوند، مجموعه اي از اشياء مانند صدف، كليد و غيره و شمارش خرس ها اشاره كرد.

وانمود كردن آيتم هاي بازي

يك بازي نمايشي يا منطقه بازي وانمودي يكي از عناصر اصلي در تمام كلاس هاي ابتدايي دوران كودكي است. بچه ها دوست دارند افسر پليس، پزشك، كارگر ساختماني يا معلم باشند، اما در حين انجام اين كار چيزهاي زيادي هم ياد مي گيرند. انجمن ملي آموزش كودكان خردسال (NAEYC)، نهاد اصلي اعتباربخشي برنامه‌هاي دوران كودكي، در يك مقاله موضعي اخير بيان كرد : «بازي نمايشي سطح بالا مزاياي شناختي، اجتماعي و عاطفي مستندي را ايجاد مي‌كند».

از طريق وانمود كردن بازي است كه كودكان ابتدا شروع به كشف علايق، علايق و دنياي اطراف خود مي كنند. بازي وانمودي به كودكان اين فرصت را مي دهد تا تجربيات زندگي جديد، متفاوت، گيج كننده يا ترسناك را تجربه كنند. كودكان در حال ساختن مهارت‌هاي اجتماعي و عاطفي خود، حمايت از مهارت‌هاي پيچيده حل مسئله، يادگيري خواندن نشانه‌هاي اجتماعي، اشتراك‌گذاري، نوبت گرفتن و بسياري موارد ديگر هستند.

اسباب‌بازي‌هايي كه از اين بازي پشتيباني مي‌كنند عبارتند از مبلمان اندازه كودك، لباس‌هاي آرايش، عروسك‌ها، لباس‌هاي عروسك، غذاي بازي، صندوق‌هاي پول، اسباب‌بازي‌هاي حمل‌ونقل و هر چيز خلاقانه‌اي كه به كودكان امكان تظاهر مي‌دهد. جعبه هاي نگهدارنده با وسايلي براي پشتيباني از يك موضوع بازي، مانند اقلام مورد نياز براي يك كلينيك دامپزشكي، مي تواند يك راه سرگرم كننده براي حمايت از علاقه كودكان باشد.

چيزهايي براي ايجاد با

در مقاله توسعه MSU « هنر خلق: چرا هنر براي رشد اوليه كودكي مهم است »، نويسنده به اشتراك مي‌گذارد كه مهارت‌هاي زير مهارت‌هايي است كه كودكان هنگام درگير شدن در تجربيات هنري از آن‌ها حمايت مي‌كنند:

  • مهارت هاي حركتي ظريف . گرفتن مداد، مداد رنگي، گچ و قلم مو به كودكان كمك مي كند تا عضلات حركتي ظريف خود را توسعه دهند. اين پيشرفت به كودك شما در نوشتن، بستن دكمه هاي كت و ساير كارهايي كه نياز به حركات كنترل شده دارند كمك مي كند.
  • رشد شناختي . هنر مي تواند به كودكان كمك كند تا مهارت هايي مانند الگوبرداري و علت و معلول را بياموزند و تمرين كنند (به عنوان مثال، "اگر با مداد رنگي به شدت فشار بياورم، رنگ تيره تر مي شود."). آنها همچنين مي توانند مهارت هاي تفكر انتقادي را با ايجاد يك برنامه ذهني يا تصويري از آنچه كه قصد ايجاد آن را دارند و دنبال كردن برنامه خود تمرين كنند.
  • مهارت هاي رياضي. كودكان مي توانند مفاهيمي مانند اندازه، شكل، مقايسه، شمارش و استدلال فضايي را ياد بگيرند، خلق كنند و شروع به درك كنند.
  • توانايي هاي زباني. همانطور كه كودكان كارهاي هنري و همچنين فرآيندشان را توصيف و به اشتراك مي گذارند، مهارت هاي زباني را توسعه مي دهند. شما مي توانيد با گوش دادن فعالانه و پرسيدن سؤالات باز در عوض، اين پيشرفت را تشويق كنيد. همچنين يك فرصت عالي براي يادگيري لغات جديد در مورد پروژه آنها (يعني بافت).

مواد براي حمايت از خلاقيت باز شامل انواع ابزارهاي نوشتاري/طراحي مانند مداد رنگي، مداد رنگي، نشانگر، گچ، رنگ، رنگ آبرنگ، رنگ انگشتي، كاغذ با وزن‌ها و اندازه‌هاي مختلف، قيچي ايمني، خاك رس مدل‌سازي، خمير بازي، خمير بازي است. ابزار، چسب و انواع ضايعات براي كلاژ. آلات موسيقي مانند تنبور، ماراكا، چوب ريتم و زيلوفون براي ايجاد موسيقي از ديگر گزينه‌هاي هنرهاي خلاقانه هستند.

آيا كم حرفي كودك موضوعي نگران كننده است؟

۳۸ بازديد

برخي كودكان و به طور كلي برخي انسان‌ها به لحاظ شخصيتي كم حرف هستند. اين ويژگي ناشي از تفاوت‌هاي فردي است؛ در واقع نه ضعف محسوب مي‌شود و نه امتياز و مانند هر ويژگي شخصيتي اگر در محدوده متعادل باشند مي‌تواند منافعي براي فرد داشته باشد.

اما مشكل از جايي شروع مي‌شود كه والدين بخواهند اين ويژگي‌ها را با اعمال فشار يا تشويق تغيير دهند. اصرار به تغيير ويژگي‌هاي شخصيتي ذاتي در كودكان مي‌تواند منجر به بروز آسيب‌هاي رواني در آن‌ها مي شود.

با وجود اين كه كم حرفي به تنهايي نشان‌دهنده اختلال نيست اما مانند بسياري از ويژگي‌هاي ديگر (مانند پرحرفي، نق زدن كودكان، منظم بودن يا نبودن و ...) در صورت همراهي با برخي نشانه‌ ها و رفتارها مي‌تواند نشان‌دهنده يك اختلال باشد.

در واقع همانطور كه گاهي ويژگي كم حرفي در كودكان ممكن است به اشتباه به عنوان يك ضعف يا اختلال برداشت شود، در مواردي هم ممكن است به اشتباه برخي اختلالات به ويژگي‌هاي شخصيتي كودك از جمله كم حرفي نسبت داده شود.

به طور مثال كم صحبت كردن به خصوص در كودكان كم سن‌ مي‌تواند ناشي از مهارت‌هاي كلامي يا ارتباطي پايين باشد. درباره اين دسته از كودكان لازم است والدين با برخي اقدامات مهارت‌هاي كودك را ارتقا دهند. از جمله با ارتباطلات كلامي بيشتر با كودك و حضور روزانه و مستمر كودك در محيط‌هاي آموزشي تا فرزندشان در ارتباط با گروه زيادي از هم سن و سال‌ها قرار گيرد.

در مواردي ديگر ممكن است اختلالاتي مانند افسردگي يا اضطراب به اشتباه از طرف اطرافيان به ويژگي‌هاي شخصيتي كودك مانند كم حرفي نسبت داده شود. به طور مثال كودك نشانه‌هايي مانند اعتماد به ‌نفس پايين، بي‌انگيزگي، بي‌تفاوتي و نااميدي، دردهاي جسمي بدون دليل پزشكي و ... دارد. اين نشانه ها لازم است توسط روانشناس كودك بررسي شود.

كودكان چه كم حرف باشند چه نباشند اگر به طور ايده آل ارتباط عاطفي مثبتي با والدين داشته باشند مي‌توانند روزانه با والدين خود صميمانه گفت‌وگو كنند، مسائل و تجارب مهم عاطفي و هيجاني خود را با آن‌ها در ميان بگذارند و در مواقع نياز كمك، حمايت و همدلي والدين را بدون ترس درخواست كنند.

اگر چنين روندي در ارتباط والدين و كودكان وجود ندارد به دليل كم حرفي كودك نيست و در واقع به علت عدم وجود يك فضاي گرم و صميمانه در اين ارتباط است.

با وجود بهترين تلاش هاي والدين براي شناخت نوجوان خود، برخي اوقات به نظر مي رسد مشكلات نوجوان شان براي آنها غافلگير كننده است. در مواجهه با مشكلات رفتاري و هيجاني (مانند رفتارهاي پرخطر غير قابل كنترل) بايد حتماً از روانشناس متخصص كودك و نوجوان  كمك بگيريد. براي رزرو وقت مشاوره و ارزيابي كليك كنيد.

همچنين مي توانيد مهارت هاي فرزندپروري خود را با خواندن كتاب هاي روانشناسي در زمينه كودك و نـوجوان  يا حضور در كـارگـاه هاي فرزندپروري ارتقا دهيد 

 

پرورش يك ميزبان مهربان

۳۷ بازديد

در جشن هاي تولد خود، بچه ها ممكن است برايشان مشكل باشد كه روي اينكه دوستانشان در حال تفريح ​​هستند يا خير، تمركز كنند. آماده كردن فرزندتان براي ميزباني خوب مي تواند به همه كمك كند از آن روز لذت ببرند.
 

لسلي گور ممكن است خوانده باشد، "اين جشن من است، و اگر بخواهم گريه خواهم كرد"، اما واقعاً، چه كسي دوست دارد فرزندش در جشن تولد خودش دچار بحران شود؟

در حقيقت، اغلب اتفاق مي افتد. احساسات و توقعات زياد است و براي نااميدي هاي به ظاهر كوچك آسان است كه كودك را به حالت عصبانيت كامل بفرستيد، حتي زماني كه – يا شايد به خصوص زماني كه – در مركز توجه قرار دارد و در مهماني مورد انتظارش آرزوها و هدايايي دريافت مي كند.

شايد دختر تولد هديه "اشتباهي" دريافت كرده باشد يا شايد او بازي را برنده نشده يا اولين تكه كيك را نگرفته است. هر چه كه باشد، مهم است كه اجازه ندهيد اين لحظه چالش برانگيز مهماني را از مسير خود خارج كند يا جشن ها را خراب كند. و شايد مهمتر از آن، والدين مي توانند فرزندان خود را نه تنها براي سرگرمي و هيجان روز تولدشان، بلكه براي ايفاي نقش ميزبان در مهماني خود آماده كنند. تعيين انتظارات براي اين «شغل» و كمك به فرزندتان براي فكر كردن به مسئوليت‌هايي كه مستلزم آن است، مي‌تواند به اطمينان حاصل شود كه همه اوقات خوشي را سپري مي‌كنند، چه ميزبان و چه مهمان – و اينكه فرزندتان درس مهمي در مورد نحوه رفتار با دوستانش بياموزد. و نسبت به احساسات خود ابراز نگراني كنند. 

دختران و پسران روز تولد، نحوه رفتار مهمانان مهماني خود را تعيين مي كنند. براي داشتن يك مهماني موفق، دو مفهوم خلاصه مي شود: اخلاق خوب و مهربان بودن.



 

قبل از مهماني

اگرچه اين روز خاص كودك شماست، اما اين بدان معنا نيست كه او مي تواند فراموش كند كه چگونه "لطفا" و "متشكرم" بگويد، يا از اين واقعيت غافل شود كه مهمانانش براي جشن گرفتن با آنها وقت گذاشته اند. بله، تولد فقط يك بار در سال برگزار مي شود، اما رفتارهاي خوب بايد در هر روز از سال به نمايش گذاشته شود - و بچه ها براي يادآوري اين موضوع به آن تلنگر كوچك نياز دارند. 

متخصصان جشن تولد جودي لوين، بنيانگذار و مالك Jodi's Gym در Mount Kisco and the Upper East Side، و Michelle Sperry، صاحب آكادمي Fleur de Lis در نوروالك، موافق هستند كه كيفيت اساسي يك ميزبان جشن تولد خوب اين است كه به او توجه داشته باشيد. آداب او همه اينها قبل از شروع مهماني شروع مي شود. 

لوين و اسپري هر دو مي گويند كه قبل از شروع مهماني با والدين، بايد رفتارهاي خوب را اجرا و به خوبي تمرين كرد. در نظر بگيريد كه در يك مهماني وانمود كنيد كه چگونه مودب باشيد تا مهماني واقعي به آرامي اجرا شود.

حتي پاسخ به RSVP مهمان نيز مهم است. فاي دي ميشوند-

نويسنده socialsklz:-) براي موفقيت: چگونه به كودكان مهارت هايي بدهيم كه براي رشد در دنياي مدرن به آن نياز دارند و بنيانگذار مدرسه آداب معاشرت در نيويورك، socialsklz:-) —مي گويد كه ما اغلب وقتي مي گويند كه مي توانند يا مي توانند مردم را حلق آويز مي كنيم. نمي تواند در مهماني شما شركت كند دي ميشونت مي‌گويد: «[به پاسخ يك مهمان» ظرف يك هفته پاسخ دهيد و از فرزندتان بخواهيد اين كار را از طريق تلفن يا ايميل انجام دهد، و با ابراز سپاسگزاري شروع كنيد.


در مهماني

براي ميزبانان ضروري است كه هنگام ورود و خروج از مهماني به همه مهمانان، از جمله والدينشان، يكي يكي احوالپرسي كنند. لوين مي‌گويد: «اگر [كودكان] به تنهايي نمي‌توانند اين كار را انجام دهند، بايد اين كار را همراه با والدين انجام دهند، مانند «ما خيلي خوشحاليم كه آمدي».

يك ميزبان خوب جشن تولد اجتماعي است و با همه در مي آميزد، به خصوص اگر كل كلاس دعوت شده باشد. او بايد به جاي چسبيدن به گروه اصلي خود متشكل از يك يا دو دوست، به همه سلام كند (حتي به بچه اي كه ممكن است بيني خود را بگيرد). اسپري مي‌گويد: «اين براي يك بزرگسال مانند عقل سليم به نظر مي‌رسد، اما براي يك كودك، [سخت است] كه از آن‌ها بخواهيم در مهماني با همه اجتماعي رفتار كنند، زيرا به ياد داشته باشيد، جشن تولد آنهاست و بچه‌ها بسيار خودمحور هستند.»

ممكن است ايجاد يك جدول صندلي كمك كند، اما مطمئن شويد كه دختر يا پسر تولد سر ميز نشسته است تا از هرگونه درگيري مهمانان كه مي گويند: "من مي خواهم كنار پسر/دختر تولد بنشينم" مفيد است.

اسپري همچنين توصيه مي كند كه كودكان نبايد با شكم خالي در جشن تولد خود حاضر شوند زيرا هميشه مشخص نيست كه غذا چه زماني سرو مي شود. آخرين چيزي كه هر كسي مي خواهد ميزباني است كه "گرسنه" باشد. اسپري مي‌گويد: «اگر مي‌خواهيد مهماني موفقي داشته باشند، آنها را زماني مي‌فرستيد كه هوس و گرسنه نباشند و بيايند و غذا بخواهند».

وقتي زمان باز كردن هدايا فرا مي رسد، بسيار مهم است كه كودك تولد بداند چگونه مهربان باشد و اگر هديه اي را دوست نداشته باشد، احساسات مهمانانش را جريحه دار نكند. لوين توصيه مي كند براي جلوگيري از آسيب رساندن به احساسات ديگران، درب هديه را براي بعد از مهماني ذخيره كنيد.
 

بعد از مهماني

وقتي مهماني تمام شد، بسيار مهم است كه پسر تولد شخصا از همه كساني كه جشن را ممكن كردند، از جمله كارمندان محل برگزاري جشن تولد، نوازندگان، دلقك‌ها، و هر مجري ديگر - از همه كساني كه براي برگزاري جشن وقت گذاشتند تشكر كند. خاص لوين مي‌گويد: «گاهي اوقات در اين دنياي سريع، والدين مي‌توانند فراموش كنند كه به فرزندان خود [قدردان بودن] را ياد بدهند يا به آنها يادآوري كنند. "تا زماني كه در واقع غرق شود ثابت است."

پس والدين از چه زماني بايد به فرزندان خود آموزش اخلاق خوب را آغاز كنند؟ هنگامي كه آنها جوان هستند، اسپري، دي ميشونت و لوين موافق هستند، حتي از زماني كه يك كودك متولد مي شود. اسپري مي‌گويد: «من فكر مي‌كنم ما بزرگسالان وظيفه داريم به آنها آموزش دهيم، و بهترين راه براي آموزش اين است كه الگوي خوبي باشيم، و ما در واقع يك الگوي خوب از بدو تولد فرزندانمان هستيم.»

چگونه مي توانم كودكم را به حرف زدن تشويق كنم؟

۳۵ بازديد

 

برخي از كودكاني كه مشكلات زباني دارند در دوران نوزادي به اندازه سايرين غرغر نمي كنند. اگر نگران اين هستيد كه فرزندتان به اندازه كافي غرغر نمي كند، در اينجا چند نكته وجود دارد كه بايد امتحان كنيد.

  • تماس چشمي برقرار كنيد.  تماس چشمي هميشه در رشد زبان مهم است.  اگرچه برخي از آنها براي نوزادان بسيار پيچيده خواهند بود. با يك نوزاد، كودك خود را نزديك نگه داريد تا رو در رو باشيد. نوزادان از ابتدا بينايي و شنوايي محدودي دارند، بنابراين نزديك بودن آنها به شما به اين معني است كه مي توانند چهره شما را ببينند و صداهاي شما را تا حد امكان بشنوند. با يك كودك بزرگتر، ممكن است آنقدر زياد آنها را بلند نكنيد، اما تا جايي كه مي توانيد روي زمين مقابل آنها بنشينيد تا رو در رو باشيد.
  • خودت غرغر كن  ممكن است براي شروع اين كار را كمي احمقانه احساس كنيد، اما آن را انجام دهيد! در حالي كه با كودكتان در ارتباط هستيد، خودتان رشته هاي احمقانه اي از صدا بسازيد. اگر انجام اين كار برايتان سخت است، سعي كنيد آن را به كارهاي روزمره متصل كنيد يا براي شروع يك كلمه واقعي ساده را تكرار كنيد. به عنوان مثال، در حالي كه به كودك خود شير مي دهيد، بگوييد "mumumumumum" يا هنگام بالا رفتن از پله ها بگوييد "up up up up up". اين به كودك شما نشان مي دهد كه چه كاري بايد انجام دهد.
  • صداهاي احمقانه ديگري در بياوريد.  هر چيزي كه به كودك شما كمك مي كند صداهايي را كه دهان او يا ديگران مي توانند توليد كنند را كشف كند مفيد است. تمشك باد كن. هوا را به گونه هاي خود بمكيد و با دستان خود آن را له كنيد. بوسه بزن خميازه، سرفه، عطسه و خروپف ساختگي انجام دهيد. اگر فرزندتان علاقه نشان داد، دوباره اين كار را انجام دهيد. اگر نمي توانند براي شروع كپي كنند نگران نباشيد – بگذاريد از تماشاي شما لذت ببرند و ببينيد كه آيا به نحوي نشان مي دهند كه از آن لذت مي برند و مي خواهند شما دوباره اين كار را انجام دهيد. آيا آنها دست دراز مي كنند؟ خنده؟ طوري دهانشان را حركت دهند كه انگار مي خواهند كپي كنند؟
  • صداهايي را كپي كنيد كه فرزندتان توليد مي كند.  اگر فرزندتان صدايي به شما داد، آن را كپي كنيد. سپس صبر كنيد و ببينيد آيا فرزند شما دوباره صدا مي كند يا خير. اين روند را تكرار كنيد و ببينيد كه آيا مي توانيد با فرزندتان يك مكالمه پرحرفي داشته باشيد يا خير. برخي از كودكان فقط يك يا دو تركيب هجا دارند كه در حرف زدن خود استفاده مي كنند. مثلاً من با چند نفر از بچه ها كار كرده ام كه فقط «ضحضه» مي گويند. اگر اينطور است، با كپي كردن آن شروع كنيد، اما سپس صداي پاسخ هاي خود را به تدريج تغيير دهيد (مثلاً "buhbuhbuhbuh"). باز هم، نگران نباشيد اگر فرزندتان نمي تواند اين را فوراً كپي كند - فقط سعي كنيد او را تشويق كنيد تا به شما گوش دهد.
  • حركات ديگر را كپي كنيد.  فرزندتان را تشويق كنيد كه از حركات ديگر، نه فقط صداها، كپي كند. كف بزنيد، دست‌هايتان را روي زمين بزنيد، پا بزنيد، صورت‌ها را بكشيد، تكان دهيد. ببينيد آيا فرزندتان حركاتي كه شما انجام مي دهيد را كپي مي كند يا خير. از همان تكنيك كپي كردن حركات آنها نيز براي ايده دادن به آنها استفاده كنيد.
  • از لحن اغراق آميز استفاده كنيد!  آن صداهاي بلندتر كه مردم براي صحبت با نوزادان استفاده مي كنند در واقع هدفي دارند! نوزادان و كودكان كوچك به تغييرات در زير و بمي به خوبي واكنش نشان مي دهند - تفاوت صدا به آنها كمك مي كند تا توجه كنند. احساس نكنيد كه مجبور هستيد هميشه اين كار را انجام دهيد، اما گاهي اوقات آن را امتحان كنيد و ببينيد آيا تفاوتي ايجاد مي كند يا خير!

مانند توسعه هر مهارتي، صبور باشيد، زمان مي برد. و مطمئن شويد كه با پاسخ مثبت به هنگام شنيدن صداي غرغر، فرزندتان را تشويق مي‌كنيد – اگر او واكنش خوبي نشان دهد، احتمالاً دوباره تلاش مي‌كند. موفق باشيد!

روش بهتري براي تربيت كودكان

۳۸ بازديد

ممكن است سخت‌ترين بخش فرزندپروري باشد: يادگيري نحوه تنبيه كودكان.

همانطور كه همه والدين مي‌دانند يا مي‌دانند، تربيت فرزندان فقط به تغذيه، تعويض پوشك، شب‌هاي بي‌خوابي، خونريزي حساب‌هاي بانكي يا هرج و مرج عمومي نيست. اين در مورد تربيت آنها به عنوان انسان هاي ايمن، مهربان، محترم و سازنده است.

كلمه "انضباط" به معناي واقعي كلمه ريشه در كلمه لاتين disciplinare دارد كه به آن آموزش يا آموزش داده مي شود. والدين بايد رفتار خوب را به فرزندان خود بياموزند. اين اتفاق نمي افتد. و اين كار فوق العاده سختي است، به ويژه به اين دليل كه وقتي بچه ها بد رفتار مي كنند، مي تواند آخرين اعصاب والدين را تحت تأثير قرار دهد و باعث واكنش عصبانيت مانند فرياد زدن يا كتك زدن شود.

طبق يك بيانيه سياست ( نظم مؤثر براي تربيت كودكان سالم ) كه اخيراً توسط آكادمي اطفال آمريكا منتشر شده است، تكنيك‌هاي انضباطي «بيزاري» مانند فرياد زدن و كتك زدن ايده واقعا بدي هستند. نه تنها مطالعات نشان مي دهد كه آنها به خوبي كار نمي كنند، بلكه مي توانند اثرات منفي طولاني مدت داشته باشند.

مشكل انضباط بد

كودكاني كه مورد ضرب و شتم قرار مي گيرند در معرض خطر بيشتري براي رفتار پرخاشگرانه قرار دارند (كه تا حدي منطقي است، زيرا كتك زدن به كودكان مي آموزد كه در برخي شرايط كتك زدن اشكالي ندارد)، مشكلات سلامت رواني، خشونت شريك جنسي صميمي و سوء مصرف مواد. اگرچه برخي از اين موارد با اين واقعيت كه والديني كه مشكلات سلامت رواني دارند بيشتر كتك مي زنند مخدوش مي شود و داشتن والديني با مشكلات رواني كودكان را در معرض خطر انواع مشكلات قرار مي دهد، مطالعات نشان مي دهد كه تنبيه بدني مانند كتك زدن يك خطر مستقل است. عامل مشكلات در مسير

همين امر در مورد انضباط كلامي خشن نيز صدق مي كند. فكر مي كنم تقريباً همه والدين فرياد مي زنند. اما هنگامي كه به طور مداوم به عنوان نظم و انضباط استفاده شود، منجر به سلامت روان و مشكلات رفتاري براي كودكان مي شود. همچنين، مانند كتك زدن، به رابطه با كودك آسيب مي رساند. در مورد آن فكر كنيد: چه حسي براي كودك دارد وقتي شخصي كه در دنيا دوستش دارد و بيشتر به آن نياز دارد به او ضربه مي زند يا به او بد مي گويد؟

اين بدان معنا نيست كه هر كودكي كه مورد كتك خوردن يا فرياد زدن قرار مي‌گيرد تا آخر عمر با مشكلاتي روبرو مي‌شود، همان‌طور كه بسياري از بزرگسالان خوش‌حال و خوش‌حال كه در كودكي مورد ضرب و شتم يا فرياد زدن قرار گرفته‌اند، اين را تاييد مي‌كنند. اما وقتي راه هاي بهتري براي انضباط وجود دارد، چرا ريسك كنيم؟

يك رويكرد بهتر به نظم و انضباط

راه بهتر براي نزديك شدن به نظم و انضباط، به روشي محبت آميز و فعالانه است . به جاي اينكه منتظر بمانيد تا فرزندتان آنها را بشكند و سپس واكنش نشان دهد، قوانين را زودتر آموزش دهيد - و تا مي توانيد مثبت و توانمند باشيد. در اينجا چند نكته وجود دارد:

  • انتظارات واقع بينانه داشته باشيد. نوزادان گريه مي‌كنند، كودكان نوپا وارد كارهايي مي‌شوند كه نبايد انجام دهند، بچه‌هاي سن مدرسه گاهي براي جلوگيري از مشكلات دروغ مي‌گويند، و نوجوانان - خوب، آنها همه كارها را در حالي كه استقلال خود را ابراز مي‌كنند، انجام مي‌دهند. نه اين كه مجبور باشيد اين رفتارها را ناديده بگيريد يا از آن چشم پوشي كنيد (خب، ممكن است مجبور باشيد فقط با گريه يك نوزاد كنار بياييد، اين رفتار نادرست نيست)، اما درك مرحله اي كه فرزندتان در حين انضباط شما طي مي كند مهم است. در هر معاينه با پزشك اطفال، در مورد آنچه در آينده در رشد كودك خود انتظار داريد صحبت كنيد.
  • محدوديت هاي واضحي تعيين كنيد. نه بايد به معناي نه باشد و بايد قوانين خانه و خانواده براي رفتار مهربانانه و ايمن وجود داشته باشد. هر خانواده قوانين كمي متفاوت خواهد داشت، اما آنها بايد به وضوح بيان شوند و براي همه شناخته شوند. نه تنها اين، بلكه در مورد قوانين بايد…
  • مقاوم باش. اگر چيزي مجاز نيست، مجاز نيست. اگر گاهي به دليل خستگي محض تسليم شويد يا به اين دليل كه فوق العاده به آن قانون متعهد نبوديد، بچه‌ها فوراً اين كار را انجام مي‌دهند. اين بدان معني است كه شما بايد قوانين خود را با دقت انتخاب كنيد (يعني: نبردهاي خود را انتخاب كنيد).
  • براي شكستن قوانين عواقب قابل پيش بيني و روشني داشته باشد. تذكر دادن به بچه‌ها مفيد است ("من تا سه مي‌شمارم، و نياز دارم كه متوقف شود وگرنه نتيجه‌اي خواهيم داشت"). نتيجه بايد چيزي باشد كه آنها دوست ندارند - فرستادن آنها به اتاقشان جايي كه با اسباب بازي ها بازي مي كنند ممكن است كار درستي نباشد. «تايم اوت» يكي از گزينه‌هايي است كه در آن كودك را براي هر سال يك دقيقه در مكاني خسته‌كننده قرار مي‌دهيد و با او ارتباط برقرار نمي‌كنيد. همچنين مي‌توانيد اسباب‌بازي‌ها يا امتيازات را برداريد.
  • رفتار خوب را تقويت كنيد. جملاتي مانند "من دوست دارم وقتي تو..." يا "خيلي خوب بود كه اين كار را كردي!" يا "چون امروز خيلي خوب رفتار كردي، بيا امشب يك داستان اضافي بخوانيم." كودكان تحسين را دوست دارند و ممكن است وقتي ببينند كه ارزش آن را دارد رفتار خوبي از خود نشان دهند.
  • مراقب نيازها و واكنش هاي خود باشيد. پدر و مادر شدن سخته گاهي اوقات والدين خودشان نياز به استراحت دارند. اگر احساس مي‌كنيد واقعاً ناراحت مي‌شويد، مطمئن شويد كه فرزندتان در جايي امن است و سپس كمي زمان بگذاريد تا آرام شود.

مبارزه با نظم و انضباط طبيعي است - هر پدر و مادري در مقطعي اين كار را انجام مي دهد. بنابراين هر زمان كه به كمك نياز داشتيد، كمك بخواهيد. پزشك اطفال شما مي تواند منبعي باشد، همانطور كه خانواده، دوستان و پزشكان سلامت رفتاري مي توانند منبع باشند. براي بزرگ كردن كودك نياز به دهكده است. همه گاهي به كمك نياز دارند


بيخوابي در كودكان

۳۳ بازديد

علائم

بي خوابي نوع خاصي از اختلال خواب است كه باعث ايجاد مشكلاتي در به خواب رفتن يا ماندن در خواب مي شود. اين مشكلات اغلب فقط چند شب طول مي كشد، اما در موارد ديگر ممكن است هفته ها يا ماه ها در يك زمان باقي بمانند. كودكان مبتلا به بي خوابي ممكن است به سختي به آرامش برسند و شب ها به خواب بروند، در طول شب مكرر از خواب بيدار شوند يا ممكن است صبح ها خيلي زودتر از آنچه كه بايد از خواب بيدار شوند. نداشتن خواب كافي مي تواند اثرات قابل توجهي هم بر روي كودك مبتلا و هم بر ساير اعضاي خانواده داشته باشد كه خواب آنها نيز اغلب مختل مي شود. مشكلاتي مانند خستگي در طول روز، تحريك پذيري، اضطراب، عدم تمركز و بيش فعالي مي تواند با مشكلات خواب مانند بي خوابي همراه باشد.

 

                      

بي خوابي - شب بي خوابي
 
 قبلي
 بعد

 
علل

گاهي اوقات بي خوابي با يك مشكل عاطفي مرتبط است. كودك شما ممكن است شب ها به سختي بخوابد زيرا او بيدار دراز كشيده و نگران چيزي است. مشكل مي تواند اختلاف با دوستان، مشكلات مربوط به تكاليف مدرسه يا حتي يك داستان ترسناك باشد كه آنها در اخبار ديده اند. كودكان اغلب نگران چيزهايي هستند كه براي بزرگترها چندان مهم به نظر نمي رسد، بنابراين بهترين راه براي فهميدن آنچه در ذهن آنهاست اين است كه در مورد آن با آنها صحبت كنيد.

ساير مسائلي كه مي‌تواند باعث بي‌خوابي شود عبارتند از: محيط خواب روشن، با صداي بلند يا در غير اين صورت مختل‌كننده و فقدان يك برنامه آرام‌بخش قبل از خواب. پرداختن به اين مسائل اغلب مي‌تواند به خواب راحت‌تر كودكان، نوجوانان يا حتي بزرگسالان كمك كند.

گاهي اوقات علت بي خوابي يك مشكل جسمي يا بيماري است. مسائلي مانند آپنه خواب يا ترس هاي شبانه مي تواند باعث شود كودك شما در طول شب از خواب بيدار شود و ممكن است دوباره به خواب رفتن براي او مشكل باشد. همچنين مي‌توان كودك شما را بيدار نگه داشت، زيرا درد يا ناراحتي ناشي از بيماري ديگري را تجربه مي‌كند، كه اگر خيلي جوان است يا در برقراري ارتباط مشكل دارد، ممكن است نتواند به شما بگويد. اگر علت زمينه‌اي وجود داشته باشد، براي رفع بي‌خوابي بايد شناسايي و درمان شود.
بي خوابي رفتاري دوران كودكي

نوزادان در فواصل زماني كوتاه مي خوابند و براي تغذيه مكرر از خواب بيدار مي شوند. همانطور كه آنها رشد مي كنند و شروع به خوردن غذاهاي جامد مي كنند، نوزادان نيازي به تغذيه در طول شب ندارند، اما همچنان عادت به بيدار شدن دارند، بنابراين بايد ياد بگيرند كه خود را آرام كنند و دوباره بخوابند. اينگونه است كه نوزادان براي مدت طولاني تري به خواب مي روند و در 9 تا 12 ماهگي بيشتر آنها در طول شب مي خوابند. اگر والدين هر بار كه كودكشان از خواب بيدار مي شود و گريه مي كند به او توجه كنند، كودك ياد نخواهد گرفت كه دوباره به خواب برود. در نهايت ياد مي‌گيرند كه از مادر يا بابا انتظار حضور داشته باشند، آنها را ببرند، به آنها غذا بدهند، تكانشان بدهند، تا زماني كه دوباره بخوابند. اين رفتار به زودي ريشه‌دار مي‌شود و سپس به آن بي‌خوابي رفتاري مي‌گويند. كودكان نوپا همچنين مي توانند قبل از خواب مقاومت نشان دهند، در به خواب رفتن و خواب ماندن مشكل داشته باشند، مگر اينكه توجه آنها جلب شود. ايجاد يك روال خوب قبل از خواب و عادات خواب خوب از همان ابتدا براي جلوگيري از مشكلات خواب در نوزادان و كودكان نوپا مفيد است. لطفاً به اطلاعات پيوست در مورد عادات خوب خواب نگاهي بيندازيد.
چه زماني بايد به پزشك مراجعه كرد

اگر بي خوابي طولاني مدت طول بكشد يا تأثير قابل توجهي بر روي كودك شما داشته باشد، بايد به پزشك مراجعه كنيد. كمبود خواب باعث مي شود كودكان احساس خستگي و ناراحتي كنند و همچنين مي تواند تمركز و عملكرد خوب در مدرسه را براي آنها دشوار كند. هنگامي كه يك مشكل خواب شروع به ايجاد اين نوع اثرات كرد، بايد برطرف شود. اگر خودتان قادر به حل آن نيستيد، ارزش آن را دارد كه وقت بگذاريد و از يك متخصص مشاوره بگيريد. شما مي توانيد نكاتي را در مورد ايجاد يك برنامه روتين موثر قبل از خواب و يك محيط خواب راحت دريافت كنيد. پزشك شما همچنين قادر خواهد بود هر گونه مشكل اساسي را كه مي تواند مسئول مشكلات خواب كودك شما باشد، شناسايي كند.
تشخيص و درمان

شناسايي علت بي خوابي مهم است، به خصوص اگر يك بيماري زمينه اي وجود داشته باشد كه نياز به درمان داشته باشد. پزشك ممكن است بخواهد علاوه بر پرسيدن در مورد الگوهاي خواب فرزندتان، معاينه فيزيكي انجام دهد يا آزمايشاتي را انجام دهد. در برخي موارد، ممكن است نياز به انجام مطالعه خواب باشد. اين شامل يك شب اقامت در يك كلينيك تخصصي خواب است.

هنگامي كه علت مشكل مشخص شد، مي توان راه حل مناسب را پيدا كرد. اگر كودك شما به دليل استرس يا نگراني مشكل خواب دارد، صحبت كردن از طريق اين احساسات اغلب مي تواند كمك كننده باشد. انجام برخي اقدامات عملي مانند دريافت كمك بيشتر در مدرسه در صورت نياز نيز مي تواند كمك كننده باشد.

ايجاد محيط مناسب براي خواب نيز مهم است. اتاق خواب كودك شما بايد فضايي تاريك، آرام و امن باشد كه در آن تا حد امكان كمتر حواس پرتي وجود داشته باشد. خلاص شدن از شر تلفن ها، رايانه ها و ساير صفحه نمايش ها بسيار مهم است. گاهي اوقات نور كم شب، مقداري موسيقي ملايم يا داشتن يك اسباب بازي آرامش بخش در رختخواب مي تواند كمك كننده باشد. همچنين بايد بررسي كنيد كه فرزندتان هنگام رفتن به رختخواب گرسنه، تشنه، خيلي گرم يا خيلي سرد نباشد. داشتن يك روال آرامش بخش قبل از خواب نيز مهم است. اين مي تواند شامل خواندن يا صحبت با هم، حمام كردن يا نوشيدن يك نوشيدني گرم باشد. زمان خواب بايد يك روال آرام، آرامش بخش و ثابت باشد.